Fujimi 433639 1/700 TOKU-16 IJN Aircraft Carrier Soryu 1938/1941

Soryu (jap. Niebieski Smok) był japońskim lotniskowcem pod którego stępkę położono w 1934 r., wodowano w grudniu 1935 r., a wcielono do służby w Japońskiej Cesarskiej Marynarce Wojennej w grudniu 1937 roku. Długość okrętu wynosiła 222 m, szerokość 21 m, a wyporność pełna – 19.500 ton. Prędkość maksymalna lotniskowca Soryu oscylowała wokół 33-34 węzłów, a jego główne uzbrojenie stanowiły 73-75 samolotów pokładowych.  

Rozwiązania konstrukcyjne zastosowane na Soryu były efektem doświadczeń zebranych prze japońską marynarkę wojenną w toku eksploatacji innych lotniskowców – przede wszystkim okrętu  Hosho. W ich wyniku już w toku projektowania położono spory nacisk na prędkość maksymalną nowego lotniskowca oraz jego możliwie jak największą siłę uderzeniową, wyrażoną dużą liczbą samolotów pokładowych. Drugorzędnie natomiast potraktowano opancerzenie okrętu, które było całkowicie nieadekwatne do osłony okrętu przed atakiem lotniczym. Równolegle z Soryu była budowana jego siostrzana jednostka – Hiryu – jednak oba okręty dość znacznie się od siebie różniły, np. lokalizacją nadbudówki. W toku II wojny światowej Soryu brał udział w ataku na Pearl Harbor w grudniu 1941 roku. W kwietniu 1942 roku Soryu wziął również udział w słynnym rajdzie floty japońskiej na Ocean Indyjski. Wziął także udział w bitwie o Midway (czerwiec 1942 r.) gdzie został zatopiony przez amerykańskie samoloty pokładowe.